Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2011

Κύριος Ιησούς το επίκεντρον της ζωής μας..



μς ρως σταρωται, κα οκ στιν ν μο πρ φιλϋλον· «δωρ δ ζν» (Ιω. δ’ 10), καὶ λαλοῦν ν μο, σωθν μοι λγον· Δερο πρς τν πατρα.  Οχ δομαι τροφ φθορς, οδ δονας το βου τοτου. ρτον Θεο θλω, στι σρξ ησο Χριστο, το κ σπρματος Δαυδ, κα πμα θλω τ αμα ατο, στιν γπη φθαρτος.
Ιγνάτιος Θεοφόρος.  Προς Ρωμαίους VII,2-3. ΒΕΠΕΣ.2,276

Εκείνος που συνάρπασε την καρδιά μου και την φλόγισε με θείο έρωτα, βρίσκεται Σταυρωμένος.
Δεν υπάρχει λοιπόν μέσα μου καμιά φλόγα-αγάπη, που να σχετίζεται με την ύλη.
Μια πλούσια πηγή αναβρύζει ολόδροση κι ορμητική μέσα μου και μου μιλάει και λέει μέσ’στα κατάβαθά μου: «Έλα, προς τον Πατέρα».
Δε με ευχαριστεί καμιά τροφή που είναι δεμένη με τη φθορά, καμιά ηδονή και τέρψη της ζωής αυτής.
Άρτον Θεού ποθώ, που δεν είναι άλλο από το Σώμα του λατρευτού μου Ιησού Χριστού, του αναμενόμενου απογόνου του Δαυΐδ, και Ποτό ιερό αποζητώ, το Αίμα Εκείνου, που δεν είναι άλλο από το βαθύ βίωμα μιας ουράνιας και παντοτινής αγάπης.