Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γενικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γενικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Αυγούστου 20, 2024

Ι.ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΡΕΑ

 

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

 

                Βρίσκεται δίπλα στο ναό του Αγίου Στυλιανού, ουσιαστικά αποτελεί μεταγενέστερη προσθήκη, διατηρεί όμως και ανεξάρτητο χαρακτήρα. Πρόκειται για μικρό ναό με γενικές εξωτερικές διαστάσεις 4,45 μ χ 8,10 μ, με λιτό διάκοσμο.

                Ανήκει στον τύπο του μονόχωρου δρομικού ναού.

                Ανατολικά ο ναός καταλήγει σε δύο κόγχες του Ιερού Βήματος, οι οποίες εσωτερικά είναι ελλειψοειδούς κατόψεως. Μόνο η κεντρική κόγχη προεξέχει από την εξωτερική παρειά του ανατολικού τοίχου.

                Η Αγία Τράπεζα είναι κτιστή, όπως και η τράπεζα του Διακονικού.

                Η τοιχοποιία του ναού είναι αργολιθοδομή πάχους περίπου 50 εκατοστών.

                Ο κυρίως ναός φέρει στο δυτικό τοίχο τοξωτό άνοιγμα που ήταν και η κύρια είσοδος προ της σύγχρονης κατασκευής του νάρθηκα, όπως και στο νότιο όπου είναι και η θύρα επικοινωνίας με τον Άγιο Στυλιανό, ενώ στο βόρειο υπάρχει παράθυρο.

 

                ΤΕΜΠΛΟ

                Το Ιερό Βήμα χώριζεται από τον κυρίως ναό με τσιμεντένιο τέμπλο, χωρίς διακόσμηση ή αγιογραφίες παρά μόνο με φορητές εικόνες. Το τέμπλο εδράζεται στο υπερυψωμένο δάπεδο του Ιερού Βήματος.

               

                ΣΤΕΓΑΣΗ

                Το μνημείο στεγάζεται με δίρριχτη, ξύλινη κεραμοσκεπή από κεραμίδια βυζαντινού τύπου. Η στέγαση της κόγχης του Ιερού έγινε πρόσφατα.

ΠΡΙΝ


ΜΕΤΑ





ΠΡΙΝ


ΜΕΤΑ 





ΠΡΙΝ


ΜΕΤΑ











Ι. ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΩΝ

 

Ιερός Ναός Αγίων Πάντων (Ομολογητών) Αμπελοκήπων.

Μελέτη ολοκλήρωσης της ανάδειξης και συντήρησης του ναού.

 

 Εισαγωγή – Ιστορικά.

    Ο ναός των Αγίων Πάντων (Ομολογητών) στους Αμπελοκήπους χρονολογείται στη μεσοβυζαντινή περίοδο, πιθανώς στον 11ο αιώνα. Στην εποχή μας έφτασε σε κατάσταση ερείπωσης, κατόπιν ανασκαφικής έρευνας από τον Γ. Σωτηρίου. Όπως διαπιστώνουμε από παλαιές φωτογραφίες, δημοσιευμένες από τον Αν. Ορλάνδο(ΕΜΜΕ 1, τχ. Γ΄, 1933, εικ.161), και τον Χ. Μπούρα, ο οποίος έχει συμπεριλάβει το ναό στη μελέτη της Βυζαντινής Αθήνας, (Βυζαντινή Αθήνα, 10ος-12ος αι., 2017, 220-223), από τον αρχικό ναό διετηρείτο σε ικανό ύψος η κόγχη του ιερού, η καμάρα του βορειοανατολικού γωνιακού διαμερίσματος και τμήμα του βορείου τοίχου. Οι υπόλοιποι τοίχοι διετηρούντο σε χαμηλό ύψος και οι κίονες είχαν πέσει. Η σημερινή μορφή του είναι αποτέλεσμα μερικής ανακατασκευής του 1957, με συμμετοχή των αρχιτεκτόνων Ορ. Φιντικάκη, Αθ. Κουτσογιάννη και φυσικά την εποπτεία του Αν. Ορλάνδου (Ε. Στίκας, Ο αναστηλωτής, εις Αν. Ορλάνδος, Ο άνθρωπος και το έργον του, 1978, 493-4). Ο νάρθηκας και άλλα περιμετρικά κτήρια που βρέθηκαν σε επίπεδο θεμελίωσης δεν ανακατασκευάστηκαν. Τα αρχαία αρχιτεκτονικά μέλη που έχουν ενταχθεί στη λιθοδομή του μνημείου ή διατηρούνται διάσπαρτα στον περιβάλλοντα χώρο προέρχονται από προϋπάρχον ιερό της Αφροδίτης, και έχουν δημοσιευθεί και μελετηθεί από τον ακαδ. Μ. Κορρέ (M. Korres, Ein Beitrag sur Kennthis der Attisch-Ionischen Architektur, εις E. Schwander, (επιμ.), Saule und Gebalk, 1996, 90-113). Αναλυτικά ιστορικά και τοπογραφικά στοιχεία έχουν δημοσιευθεί από τον Χρ. Ενισλείδη (Οι Άγιοι Πάντες της εν Αμπελοκήποις ιεράς μονής των Ομολογητών και το ιερόν της εν κήποις Αφροδίτης, 1977).

          Ο ναός δεν αντιμετωπίζει δομικά προβλήματα. Ωστόσο, η ανάδειξη της αρχαιολογικής αξίας του μνημείου και η αντιμετώπιση κάποιων νεωτερικών αλλοιώσεων που το υποβάθμιζαν αισθητικά, της οποίας είναι μετόχι ο ναός, συντάχθηκε το 2019 μελέτη ανάδειξης και ανάπλασης του εσωτερικού και του περιβάλλοντος χώρου, η οποία προέβλεπε την κατασκευή νέου τέμπλου, την επίχριση του εσωτερικού, την ένταξη της ηλεκτρικής εγκατάστασης στο επίχρισμα, την πλακόστρωση του περιβάλλοντος χώρου και την αντικατάσταση του πρόχειρου προσκτίσματος που υπήρχε στα νότια του ναού για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών του. Η παραπάνω μελέτη εγκρίθηκε και το έργο ήδη έχει εκτελεσθεί από την ΕΦΑ Αθηνών, κατόπιν εκτεταμένης ανασκαφικής έρευνας και την επίβλεψη των αρχαιολόγων Μ. Παναγοπούλου και Α. Καραμπερίδου. Επίσης, καθαρίστηκαν και συντηρήθηκαν τα κουφώματα, αλλά και οι νεώτερες (20ού αιώνος) τοιχογραφίες στο εσωτερικό από τον συντηρητή Γ. Μουστάκη και τα μαρμάρινα αρχιτεκτονικά μέλη από τον συντηρητή Β. Μαρκάκη.











Μετόχιον Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτήρος Μενιδίου

 

    Μετόχιον Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτήρος ἤ ἁγ. Νικολάου στη θέση Λουτρό εἰς Ἀχαρνές. Ὁ ναός εἶναι σταυροειδής ἐγγεγραμμένος τοῦ τύπου τῶν Ἑλλαδικῶν τετρακιονίων, ἐσωτερικά ἔχει τρεῖς κίονες πού ἔχουν ἰωνικά κιονόκρανα καί ὁ τέταρτος μορφή βυζαντινοῦ. Διατηρεῖται ἁγιογραφία ἀρίστη ἀλλά σέ μερικά μέρη κακότεχνα ἐπιζωγραφισμένη ἡ πρώτη ἀναφορά τοῦ ἁγ. Νικολάου στό Μενίδι προέρχεται ἀπό τήν ἀναφορά τοῦ Ἰννοκεντίου Γ΄τό 1209. Διετέλεσε ἀρχικά Μετόχι Μ. Ἀστερίου, ἀργότερα τῆς Ἁγ. Τριάδος Πάρνηθος καί ἀπό 1796 Μετόχι τῆς Μονῆς μας. Μάλλον ἐδώ μόνασε ὁ Ὅσιος Λουκᾶς ὁ Στειριώτης.

          Μετά τήν ἀπελευθέρωση ἀπό τούς Τούρκους τιμόταν στό ὄνομα Σωτῆρος Χριστοῦ (Ἁγ. Σωτήρα).

          Μετά τούς σεισμούς τοῦ 1999 ὁ ἔλεγχος τοῦ Ναοῦ ὑπό τοῦ ΤΑΣ τόν χαρακτήρισε κίτρινο καί ἀκολούθησε ὑποστύλωση ἐσωτερικά καί ἐξωτερικά.

          Ἤδη ὁλοκληρώθηκε τό ἔργο ἀποκαταστάσεως τοῦ Ναοῦ καί  εἴμεθα εἰς ἀναμονήν τῆς ἐπισήμου παραδόσεως τοῦ ἔργου ἀπό τήν Ἀρχαιολογική Ὑπηρεσία.


ΠΡΙΝ



ΜΕΤΑ




ΠΡΙΝ




ΜΕΤΑ













Τετάρτη, Αυγούστου 14, 2024

ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ

ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ

ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΣΩΜΑΤΩΝ ΠΕΤΡΑΚΗ

1673-2023

 

Κατά τό διανυόμενο ἔτος ἡ παλαίφατος Ἱερά Μονή Ἀσωμάτων Πετράκη συμπληρώνει 350 ἔτη Ἰστορίας.

Ἡ ἴδρυσή της ἀπό τόν Ἱερομόναχο Παρθένιο Παπασταμάτη (ή ἀλλιῶς Παρθένιο Πετράκη) ἀνάγεται τό ἔτος 1673, ὅταν ἐκείνος ἀνέλαβε τό τότε Μετόχι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Προδρόμου Καρέα, τό ἐπονομαζόμενο «Ἀσωμάτων Ταξιαρχῶν τοῦ Κουκο(υ)πόλη», καί μέ ἰδιαίτερο κόπο καί δαπάνες τό ἐπισκεύασε καί ἐγκατέστησε μικρή Ἀδελφότητα.

Κύριο ἔργο του ὑπήρξε ἡ προσφορά δωρεάν ἰατροφαρμακευτικῆς περίθαλψης στούς Ἀθηναίους, ἐνώ παράλληλα ἴδρυσε μέσα στή Μονή ὑποτυπώδη σχολή ἰατρικῆς.

Μετά τόν θάνατό του οἱ ἡγούμενοι, οἱ ὁποίοι προέρχονταν ἀπό τήν οἰκογένεια Πετράκη, ἀσκούσαν τήν ἰατρική, ἀκολουθώντας τήν πάγια τακτική τῆς δωρεάν θεραπείας τῶν ἀρρώστων.

Τό ἔτος 1777 ἡ Μονή ἔγινε σταυροπηγιακή καί ἀναβαθμίστηκε σέ κυρίαρχη Ἱερά Μονή, ἐνώ πλέον ἡ Ἀδελφότητα συντηρούνταν ἀπό δικούς της πόρους.

Ἡ προσφορά τῆς Μονῆς στά Γράμματα ἀποτελεῖ σταθμό γιά τήν Τουρκοκρατούμενη Ἐλλάδα. Ἐντός αὐτῆς λειτούργησε Σχολεῖο Στοιχειώδους Μορφώσεως, ἐνώ ὑπήρξε μέριμνα  γιά τή Σχολή Ντέκα καθώς καί γιά τήν οἰκονομική στήριξη τοῦ Σχολάρχη καί τῶν σπουδαστῶν της. Σημαντικότατη δέ ἥταν ἡ ἐνίσχυση πού προσέφερε στή «Φιλόμουσο Ἐταιρεία»,μέ σκοπό τήν ἄνοδο τοῦ μορφωτικοῦ ἐπιπέδου τῶν Ἐλληνοπαίδων.

Παράλληλα, ὁ Ἡγούμενος Διονύσιος Πετράκης ἐπιτυγχάνει τήν ἀπομάκρυνση τοῦ ἀπεχθῆ βοεβόδα τῆς Ἀθήνας Χατζή Ἀλή Χασεκή (1775-1795).

Ἐπιπλέον, στά χρόνια τῆς Ἐπανάστασης μοναχοί τῆς Μονῆς ἀνέπτυξαν μεγάλη δραστηριότητα καί ὑπήρξαν μέλη τῶν Ἐθνοσυνελεύσεων. Ἐπίσης, στή μάχη τῶν Ἀθηνῶν (1826), συμμετείχαν πατέρες τῆς Μονῆς, οἱ ὁποίοι ἔπεσαν μαχόμενοι –ἑξού καί τό μνημείο στόν περίβολο γιά τή συμβολή τῆς Μονῆς στόν ἀγώνα τοῦ 1821.

Μετά τήν Ἐπανάσταση, ἡ Μονή Πετράκη συνέχισε τήν ἰατροφαρμακευτική της προσφορά πρός τούς κατοίκους  τῆς Ἀθήνας ἐνώ γιά 24 χρόνια (1834-1858) λειτούργησε   ὡς πυριτιδαποθήκη τοῦ κράτους.

Στούς Βαλκανικούς Πολέμους ἐπιτάσσεται γιά τίς ἀνάγκες τοῦ Ἔθνους, ἐνώ μετά τήν Μικρασιατική Καταστροφή μεριμνᾶ γιά τούς πρόσφυγες.

Κατά τη διάρκεια τῆς Κατοχῆς ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς διετέλεσε Πρόεδρος τῆς Λαϊκῆς Ἐπιτροπῆς Κολωνακίου καί χορηγοῦσε κάθε Κυριακή συσσίτιο σέ 450 ἄπορα παιδιά.

Ἐξάλλου, ἡ Μονή Πετράκη ὑπήρξε ἀρωγός καί κοινωνικός εὐεργέτης τῆς πόλης τῶν Ἀθηνῶν. Μετά τήν ἀπελευθέρωση, παραχώρησε στό ἐλληνικό δημόσιο μεγάλες ἐκτάσεις ἀπό τήν κτηματική της περιουσία γιά τήν ἀνέγερση κοινωφελῶν ἰδρυμάτων ὅπως τά θεραπευτήρια Αἰγινήτειο, Ἀλεξάνδρα, Εὐαγγελισμός, Ν.Ι.Μ.Τ.Σ, Ἀρεταίειο, Νοσοκομείο Παίδων, Νοσοκομείο Συγγροῦ, Λαϊκό, «Ἡ Σωτηρία», Ἀσκληπιείο Βούλας, ἀλλά καί κτίρια ὅπως Στρατιωτικά Παραπήγματα, Ἐθνική Πινακοθήκη, Ριζάρειος Ἐκκλησιαστική Σχολή, Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, «Σχολεῖο τῶν Τεχνῶν»,       Μαράσλειος Παιδαγωγική Ἀκαδημία, Ἀγγλική Ἀρχαιολογική Σχολή, Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, Ἐκκλησιαστικό Ὀρφανοτροφείο Βουλιαγμένης κ. ά.

Σήμερα στό χώρο τῆς Μονῆς στεγάζονται ἡ Ἀποστολική Διακονία καί οἱ ὑπηρεσίες τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐλλάδος, οἱ ἐπίσημες ἐκδηλώσεις τῆς ὁποίας ἔχουν  ὡς ἐπίκεντρο τό Καθολικό τῆς Μονῆς.

Κέντρο τῶν λατρευτικῶν συνάξεων τῆς Ἀδελφότητας ἀποτελεῖ τό Καθολικό τῆς Μονῆς. Εἶναι ἔνας ἐγγεγραμμένος σταυροειδῆς Ναός, μέ ὀκταγωνικό τρούλο, μέ συμμετρία καί κανονικότητα, κτίσμα πιθανότατα τοῦ 10ου αἰώνα, στόν ὁποίο εὐρίσκονται κιονόκρανα πού προέρχονται ἀπό ρωμαϊκά ἤ παλαιοχριστιανικά μνημεία τῆς Ἀθήνας. Ἡ μαρμάρινη Ἁγία Τράπεζα φέρεται σέ ἐνεπίγραφο ἐπιτύμβιο κίονα τοῦ 2ου π.Χ. αἰώνα.

Ὀλόκληρος ὁ Ναός καί τό Ἱερό Βήμα καλύπτονται ἀπό μεταβυζαντινές τοιχογραφίες, ἔργο τοῦ περίφημου Πελοποννήσιου ἀγιογράφου Γεώργιο Μάρκου, τό ὁποίο ὁλοκληρώθηκε τό ἔτος 1719.

Ἡ σημερινή προσφορά τῆς Μονῆς ἔγκειται κυρίως στό πνευματικό ἐπίπεδο. Καθημερινά τελούνται ἡ Θεία Λειτουργία καί οἱ Ἱερές Ἀκολουθίες, τίς ὁποίες προβλέπει ἡ μοναστική τάξη καί οἱ ὁποίες ἀναμεταδίδονται ἀπό τό Ρ/Σ τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἐλλάδος, παρέχοντας ἔτσι τήν εὐκαιρία σέ ἀκροατές ἀπό ὅλη τήν Ἐλλάδα καί τό ἐξωτερικό νά ζοῦν τό λατρευτικό πρόγραμμα τῆς Μονῆς καί νά συμπνευματίζονται. Καθημερινώς, ἐξάλλου, καί κατόπιν προγράμματος τελεῖται τό Ἱερό Μυστήριο τῆς Ἐξομολόγησης ἀνακουφίζοντας ἐκατοντάδες ψυχές.

Στήν Ἱερά Μονή ἀνήκουν εἴκοσι Ἱερά Μετόχια, ἰστορικά καί θρησκευτικά μνημεία ἐντός τοῦ λεκανοπεδίου Ἀττικῆς, μεταξύ τῶν ὁποίων: Ἁγίων Πάντων Ἀμπελοκήπων, Ἁγίου Ἀνδρέου Ἰπποκρατείου, Ἁγίου Γεωργίου Κουταλά, Παμμεγίστων Ταξιαρχῶν Ἀστερίου, Ἁγίου Παντελεήμονος Κοκκιναρᾶ, Ἁγίας Τριάδος Πάρνηθος, Μεταμορφώσεως Σωτήρος εἰς Ἀχαρνές.

 

 




Ἐπί τῇ ἐπετείῳ τῶν 350 χρόνων τῆς Μονῆς ἐξεδόθη πολυτελής Τόμος «ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΕΤΡΑΚΗ»1450 σελίδων, Ἀναμνηστικόν Μετάλλιον, Ἀναμνηστική Σειρά Γραμματοσήμων.

Εὐγενώς δέ ἀντεπεκρίθη ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ὕδρας, Σπετσῶν & Αἰγίνης κ. Ἐφραίμ εἰς τό αἴτημα τοῦ Ἡγουμενοσυμβουλίου, διά τή Μεταφορά τῆς Τιμίας Χειρός τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Νεκταρίου Ἐπισκόπου Πενταπόλεως πρός εὐλογίαν τῶν ἀδελφῶν καί τῶν εὐλαβῶν προσκυνητῶν.

Ὁ τόμος


Τά Μετάλλια



Γραμματόσημα



Ἀπό τήν Ἀκαδημία


Ἀπό τήν Παρουσίαση τοῦ Τόμου





Ὁ ἅγιος Καθηγούμενος ἔχει γράψει εἰς τόν ἡμερήσιον Τύπον διά τό ἔργον καί τήν προσφορά τῆς Μονῆς στήν Ἐκκλησία καί στό Ἔθνος καί στά πλαίσια αὐτά ἔδωσε διαλέξεις 

α) εἰς τήν Μ. Αἴθουσα τοῦ Δημαρχείου Ἀθηνῶν ὅπου καί ἔλαβε τό Μετάλλιο τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν ἀπό τήν Δήμαρχο κ. Ν. Μπακογιάννη

 β) εἰς τήν Αἴθουσα τῆς Ἀρχαιολογικῆς Ἐταιρείας ἐπί τῆς ὁδοῦ Πανεπιστημίου 

γ) εἰς τήν Αἴθουσα τοῦ Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός καί εἰς τήν αἴθουσαν τοῦ Μουσείου τῆς πόλεως τῶν Ἀθηνῶν καί 

δ) κατά τήν παρουσίαση τοῦ Τόμου τῆς Μονῆς εἰς τό Catsen Hall τῆς Γενναδείου Βιβλιοθήκης. 

 







Τρίτη, Νοεμβρίου 16, 2021

ΠΕΡΑΣΜΑ

 


Από τη συνέντευξη του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Θαυμακού κ. Ιακώβου Καθηγουμένου της Ιεράς ημών Μονής εις την εκπομπή "Πέρασμα" του Ιδρύματος Νεότητας & Οικογενείας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών , εις τον Παν/τον Αρχ/την π. Συμεών Βενετσιάνο Νοέμβριος 2021




ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

 




Φέρεται εἰς γνώσιν τῶν εὐλαβῶν προσκυνητῶν
 τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἰερᾶς Μονῆς Ἀσωμάτων-Πετράκη,
ὅτι αἱ ἀκολουθίαι ἐπί τῇ πανηγύρει τοῦ Ἱεροῦ Μετοχίου
Ἅγιος Στυλιανός Καρέα ἔχουν ὡς κάτωθι :





Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2021
6.30 μ. μ. Μέγας Ἑσπερινός
Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2021
7.30 π.μ. Ὄρθρος - Θ. Λειτουργία

                                                                   Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς