Εσπερινός Μεταμορφώσεως στο Μενίδι

Η Εορτή Μεταμορφώσεως στη Μονή Αστερίου

Πανηγύρεις Μεταμορφώσεως

Το Σάββατον 6ην Αυγούστου 2011, εορτήν της ενδόξου Μεταμορφώσεως του Κυρίου,  πανηγυρίζει το ομώνυμον Μετόχιον της Μονης μας εις Αχαρνές, πλησίον του Ι.Ν.Αγ.Βλασίου.

Θα τελεσθεί:

Πανηγυρικός Εσπερινός την Παρασκευήν  5 Αυγούστου ώραν 7.00' μμ

Θ.Λειτουργία μετά Αρτοκλασίας την κυριώνυμον ημέραν  7.30’- 10.00' πμ

Επίσης,  πανηγυρίζει το ομώνυμον Μετόχιον της Μονης μας εις Κοκκιναράν, το ευρισκόμενον έξω και προ του Κοινοβίου του Αγ.Παντελεήμονος.

Θα τελεσθεί:

Πανηγυρικός Εσπερινός την Παρασκευήν  5 Αυγούστου ώραν 7.00' μμ

Θ.Λειτουργία μετά Αρτοκλασίας την κυριώνυμον ημέραν  7.00' - 10.00' πμ

Ακολουθίες στην Μονήν Αστερίου

Το Σάββατον 6 Αὐγούστου, Εορτήν της Μεταμορφώσεως, θα τελεσθεῖ στο Μονύδριον Αστερίου, στον Υμηττό, Θ.Λειτουργία με ευλογία των νέων καρπων σταφυλης.         7.30'-10.00'πμ


Την δε Παρασκευήν 12 Αὐγούστου θα τελεσθεῖ Παράκληση της Παναγίας, Ὥρα: 6.00'-7.30'μμ

Σχεδιάγραμμα για να φθάσετε στο Μονύδριον:

 

κάνετε κλικ πάνω στις Φωτογραφίες για μεγέθυνση

Μπαίνοντας από την Είσοδο, αντικρύζουμε την είσοδο του Ναού
και δεξιότερα το Υδραγωγειο της Μονής

Από την Κεντρική Είσοδο αντικρύζουμε απέναντι την "Σάλα",
όπου έχει διαμορφωθεί το Αρχονταρίκι της Μονής.
Αριστερά διακρίνονται κάποια κελιά. Δεξιά ο Ναός.

Από την "Σάλα" βλέπουμε προς την έξοδο. Αριστερά ο Ναός, δεξιά στο περιστύλιο τα κελιά. πιό κοντά μας η είσοδος της Τραπεζαρίας. Να σημειωθεί ότι στο σημείο αυτό ήταν κάποτε η κύρια Είσοδος του Μονυδρίου, καθώς μέχρι εδώ έφθανε μονοπάτι από τις υπώρειες του Υμηττού προς την πλευρά Κατεχάκη-Παπάγου. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο, η αψίδα της Εισόδου αυτής είναι μεγαλύτερη και ευρυχωρότερη, σχετικά με την έναντι δευτερεύουσα θύρα.

Πανηγύρεις Μεταμορφώσεως

Προετοιμάζοντας τα σταφύλια, για να ευλογηθουν κατά την Θ.Λειτουργία της Μεταμορφώσεως στην Μονή μας.

Εὐχὴ εἰς μετάληψιν σταφυλῆς τῇ ς´ Αὐγούστου

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Εὐλόγησον, Κύριε, τὸν καρπὸν τοῦτον τῆς ἀμπέλου τὸν νέον, ὃν διὰ τῆς τοῦ ἀέρος εὐκρασίας, καὶ τῶν σταγόνων τῆς βροχῆς, καὶ τῆς τῶν καιρῶν γαλήνης εἰς ταύτην τὴν ὡριμωτάτην στάσιν ἐλθεῖν εὐδόκησας, ἵνα ᾖ ἐν ἡμῖν τοῖς ἐξ αὐτοῦ τοῦ γεννήματος τῆς ἀμπέλου μεταλαμβάνουσιν, εἰς εὐφροσύνην, καὶ τοῖς προσενέγκασι δῶρον, εἰς ἐξιλασμὸν ἁμαρτιῶν, διὰ τοῦ ἱεροῦ καὶ ἁγίου Σώματος καὶ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ σου· μεθ᾿ οὗ εὐλογητὸς εἶ σὺν τῷ παναγίῳ, καὶ ἀγαθῷ, καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Εὐχὴ ἐπὶ τρυγῆς ἀμπέλου

Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν.

Ὁ Θεός, ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ εὐδοκήσας ἄμπελον κληθῆναι τὸν μονογενῆ σου Υἱόν, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τὸν καρπὸν αὐτῆς ἀθανασίας πρόξενον ἀναδείξας, διὰ τῆς τοῦ Πνεύματός σου χάριτος· αὐτὸς καὶ νῦν, Δέσποτα, καὶ τοῦτον τῆς ἀμπέλου τὸν καρπὸν εὐλόγησον· καὶ δὸς πᾶσι τοῖς μεταλαμβάνουσιν ἐξ αὐτοῦ τὸν ἁγιασμόν, καὶ τὴν τῆς ψυχῆς προκοπήν· τὸν δὲ συγκαλέσαντα ἡμᾶς τῆς ἀληθινῆς σου ἀμπέλου μέτοχον ποίησον· ἀνεπηρέαστον τὴν ζωὴν αὐτοῦ διαφύλαξον, εἰρήνην αὐτῷ διὰ παντὸς χαριζόμενος, καὶ ταῖς αἰωνίοις σου καὶ ἀναφαιρέτοις δωρεαῖς αὐτὸν κατακοσμῶν. Χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ μονογενοῦς σου Υἱοῦ, μεθ᾿ οὗ εὐλογητὸς εἶ, σὺν τῷ παναγίῳ, καὶ ἀγαθῷ, καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Μεταμόρφωση Κυρίου

Αὐγούστου Ϛ´.

Ἐκλογή

Εἰς τὴν Μεταμόρφωσιν τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ

Ἐν ὄρει ἁγίῳ αὐτοῦ. Ἀλληλούϊα.

Μέγας Κύριος καὶ αἰνετὸς σφόδρα ἐν πόλει τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἐν ὄρει ἁγίω αὐτοῦ. Ἀλληλούϊα.
Ἑτοιμάζων ὄρη ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ. Ἀλληλούϊα.
Πιανθήσονται τὰ ὡραῖα τῆς ἐρήμου, καὶ ἀγαλλίασιν οἱ βουνοὶ περιζώσονται. Ἀλληλούϊα.
Ἀναβαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον. Ἀλληλούϊα.
Ἐξομολόγησις καὶ ὡραιότης ἐνώπιον αὐτοῦ. Ἀλληλούϊα.
Ὄρος τοῦ Θεοῦ, ὄρος πῖον, ὄρος τετυρωμένον, ὄρος πῖον. Ἀλληλούϊα.
Τίς ἀναβήσεται εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου, καὶ τίς στήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ αὐτοῦ; Ἀλληλούϊα.
Κύριε, τίς παροικήσει ἐν τῷ σκηνώματί σου, ἢ τίς κατασκηνώσει ἐν ὄρει ἁγίῳ σου; Ἀλληλούϊα.
Ἐξαπόστειλον τὸ φῶς σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου· αὐτά με ὡδήγησαν καὶ ἤγαγόν με εἰς ὄρος ἅγιόν σου. Ἀλληλούϊα.
Φωτίζεις σὺ θαυμαστῶς ἀπὸ ὀρέων αἰωνίων. Ἀλληλούϊα.
Σή ἐστιν ἡ ἡμέρα, καὶ σή ἐστιν ἡ νύξ. Ἀλληλούϊα.
Σὺ κατηρτίσω φαῦσιν καὶ ἥλιον. Ἀλληλούϊα.
Σοί εἰσιν οἱ οὐρανοί, καὶ σή ἐστιν ἡ γῆ. Ἀλληλούϊα.
Τὴν οἰκουμένην καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς σὺ ἐθεμελίωσας· τὸν βοῤῥᾶν καὶ τὴν θάλασσαν σὺ ἔκτισας. Ἀλληλούϊα.
Θαβὼρ καὶ Ἐρμὼν ἐν τῷ ὀνόματί σου ἀγαλλιάσονται. Ἀλληλούϊα.
Κύριε, ἐν τῷ φωτὶ τοῦ προσώπου σου πορεύσονται, καὶ ἐν τῷ ὀνόματι σου ἀγαλλιάσονται ὅλην τὴν ἡμέραν. Ἀλληλούϊα.
Ὄρος τοῦτο, ὃ ἐκτήσατο ἡ δεξιὰ αὐτοῦ. Ἀλληλούϊα.
Ἐξοίσει ὡς φῶς τὴν δικαιοσύνην σου καὶ τὸ κρῖμά σου ὡς μεσημβρίαν. Ἀλληλούϊα.
Ἡ δεξιά σου καὶ ὁ βραχίων σου καὶ ὁ φωτισμὸς τοῦ προσώπου σου. Ἀλληλούϊα.
Ἔστω ἡ λαμπρότης Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐφ᾿ἡμᾶς. Ἀλληλούϊα.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.

Ἦχος α´.

Τὸν Πατέρα προσκυνήσωμεν,* καὶ τὸν Υἱὸν δοξολογήσωμεν,* καὶ τὸ Πανάγιον ὁμοῦ* πάντες Πνεῦμα ἀνυμνήσωμεν,* κράζοντες καὶ λέγοντες·* Παναγία Τριάς,* σῶσον πάντας ἡμᾶς.

Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ὁ αὐτός.

Τὴν μητέρα σου προσάγει σοι* εἰς ἱκεσίαν ὁ λαός σου, Χριστέ·* ταῖς παρακλήσεσιν αὐτῆς* τοὺς οἰκτιρμούς σου δὸς ἡμῖν, ἀγαθέ,* ἵνα σὲ δοξάζωμεν,* τὴν ἐλπίδα τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

Πανηγυρικός Εσπερινός εις Ιερόν Μετόχιον Αγ. Παντελεήμονος Κοκκιναρά Πεντέλης

            Με πάσα λαμπρότητα και τιμή, τελέστηκε χθες, 26 Ιουλίου 2011, παραμονή της εορτής του Αγ. Ενδόξου Παντελεήμονος του Ιαματικού, ο Πανηγυρικός Εσπερινός εις το Ιερόν Μετόχιον της Μονής μας, κατά την διάρκεια της οποίας προέστη ο Καθηγούμενος της Μονής μας Πανοσιολογιώτατος Αρχιμ. Ιάκωβος Μπιζαούρτης.

    Ο Μετοχιάρης της Πανηγυρίζουσας Μονής Αρχιμ. Ονούφριος Κωστόπουλος συνοδευόμενος από την σεπτή συνοδεία του και άλλους Πατέρες που παραβρέθησαν διά την εορτή, υποδέχτηκαν τον Καθηγούμενό μας με κάθε επισημότητα και εν συνεχεία εν πομπή, όπως αρμόζει εις το Μοναχικόν Τυπικόν, μεταβήκαμε εις το Καθολικό διά την επιτέλεση του Πανηγυρικού Εσπερινού.

      Στην Λιτή, οι ιερείς με πομπή κατευθύνθηκαν στον προαύλιο χώρο της Μονής για την Αρτοκλασία, όπου πλήθος πιστών είχαν αφήσει άρτους και ονόματα για μνημόνευση.

  

 

Λίγο πριν την Απόλυση ο Ηγούμενος Αρχιμ. Ιάκωβος Μπιζαούρτης πήρε τον λόγο και απευθυνόμενος στους πιστούς μίλησε για την σημασία του Αγίου Παντελεήμονα στην ζωή μας, και ιδιαιτέρως μιλώντας για την υγεία του πνεύματος είπε: «Αν δεν υπάρχει υγεία στο πνεύμα, δεν υπάρχει το σωστό φρόνημα έναντι των θεμάτων της ζωής, έτσι δεν αποτελούμε ολόκληρο τον άνθρωπο του Θεού αλλά, είμαστε απλά βιολογικές μονάδες»

        Σε άλλο σημείο του κηρύγματος του, ο Ηγούμενος π. Ιάκωβος αναφέρθηκε στα θρησκευτικά καθήκοντα των πιστών, που δεν έχουν βλέψη στο έργο του Θεού, προτρέποντας να πηγαίνουνε προετοιμασμένοι πριν από κάθε λατρευτική σύναξη λέγοντας συγκεκριμένα : «Περιοριζόμαστε σε απλά θρησκευτικά καθήκοντα και κλείνουμε από τον ορίζοντα της υπάρξεώς μας το βάθος της πίστεως όπως αυτή προδιαγράφετε από την Αγία γραφή»

        Στο τέλος της ομιλίας αναφερόμενος στην ευλογία του Αγίου που γιορτάζει είπε : «ο Άγιος Παντελεήμονας να μας χαρίσει σωματική υγεία για να μπορούμε να ασκούμε τα καθήκοντα μας, να είμαστε πιστά μέλη της Εκκλησίας μας και να συμμετέχουμε στις λατρευτικές συνάξεις για να γλυκαίνετε η ζωή μας από όλη την ατμόσφαιρα του ουρανού, να προσευχηθούμε να μας δώσει την πνευματική όραση και πνευματική υγεία ώστε να προχωράμε στον καθημερινό μας αγώνα».

       Πλήθος κόσμου παραβρέθηκε στην Μονή διά την προσκήνυση της Εικόνος του Αγ. Παντελεήμονος του Ιαματικού, διά να ευχαριστήσει τον Άγιο για τυχόν θαύμα ή βοήθεια που τους προσέφερε ή να ζητήσει από τον θαυματουργό Άγιο τις προσευχές του προς τον Άγιο Θεόν και διά την άντληση δυνάμεως και υπομονής διά την συνέχιση του αγώνα κατά την δύσκολη αυτή περίοδο που διανύουμε. Καθ' όλη την διάρκεια του Εσπερινού αλλά και αργότερα κατά την επιτέλεση της Ιεράς Αγρυπνίας, ο κόσμος που προσκυνούσε ήταν συγκινημένος και από την εγκάρδια και αβραμιαία φιλοξενία που ο Μετοχιάρης και η συνοδεία του προσέφεραν στον κόσμο μέσα από την καρδιά τους και την ταπείνωσή τους.

Εδώ αξίζει να αναφέρουμε ότι μετά την τοποθέτηση του Αρχιμ. Ονουφρίου Κωστόπουλου στη θέση του Μετοχιάρη από την αρχή της Ηγουμενίας του Καθηγουμένου μας, το ιερό μετόχιο άρχισε να ξαναζωντανεύει από τα ερείπια του και κτιριακά αλλά και πνευματικά, έχοντας καταφέρει σ’ αυτό το σύντομο χρονικό διάστημα να προσελκύσει πλήθος κόσμου και να έχει μια συνοδεία από αξιόλογους μορφωμένους μοναχούς.

 

           Ο Άγιος Παντελεήμων να είναι βοηθός και σκεπαστής στην ζωή μας, και να μας θεραπεύσει πάσα νόσο και πάσα ασθενεία.Αμήν.

Φώτο: Γιώργος Φερδής

Επίσκεψη Ηγουμένου εις το Ιερό Ησυχαστήριο Μεταμορφώσεως Σωτήρος εις Κοκκιναράν

          Λίγο πριν τον Πανηγυρικό Εσπερινό εις το Ιερό Μετόχιον της Μονής μας, Αγ. Παντελεήμωνος Κοκκιναρά Πεντέλης, προεστώτος του Καθηγουμένου μας, είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε για άλλη μια φορά το Ιερό Ησυχαστήριο της Μεταμορφώσεως Σωτήρος Κοκκιναρά Πεντέλης, το οποίο βρίσκεται δεξιά στην πρώτη κύρια είσοδο για τον Αγ. Παντελεήμωνα. 
      Η γερόντισσα Χαριτίνη, η οποία εφυσηχάζει σε αυτό το μέρος από την ημέρα της κουράς της, έχοντας Πνευματικούς Πατέρες σπάνιες και Άγιες μορφές, υποδέχθηκε τον Καθηγούμενό μας με πάσα λαμπρότητα, δείχνοντας έμπρακτα για άλλη μία φορά την αγάπη της προς το πρόσωπό του αλλά και την αμέριστη φιλοξενία της.

 

Φώτο: Γιώργος Φερδής

Πανηγύρεις τῶν ἡμερῶν

Την Τετάρτην 27ην Ιουλίου 2011, εορτήν της Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος και Ιαματικού Παντελεήμονος,  πανηγυρίζουν τα ομώνυμα Μετόχια της Μονης μας.

Εις Κοκκιναράν

(η πρόσβαση γίνεται είτε από Άνω Κηφισιάν (Τέρμα οδ.Ξενίας), είτε από Ν.Πεντέλην οδ.Αγ.Σίλα & 28^ης Οκτωβρίου)

Θα τελεσθεί:

Πανηγυρικός Εσπερινός μετά Αρτοκλασίας την Τρίτην  26 Ιουλίου ώραν 7.00’ μμ.

εις την οποίαν θα προστή ο Καθηγούμενος της Μονής Πετράκη Πανοσ.Αρχιμ.Ιάκωβος Μπιζαούρτης.

Θα επακολουθήσει Ολονύκτιος Αγρυπνία.

Την Κυριώνυμον ημέραν θα τελεσθεί επίσης Θ.Λειτουργία μετά Αρτοκλασίας 8.00’-10.30’ πμ προεξάρχοντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ναζιανζού κ.κ.Θεοδωρήτου.

Εις Βουλιαγμένην   (Λεωφ.Ποσειδωνος & Πανός)

Θα τελεσθεί:

Πανηγυρικός Εσπερινός μετά Αρτοκλασίας την  Τρίτην  26 Ιουλίου ώραν 7.30’ μμ

Θ.Λειτουργία μετά Αρτοκλασίας την κυριώνυμον ημέραν  7.00’-10.00’ πμ

Παράκλησις εις τον Άγιον την Τετάρτην 7.00’ μμ, οπότε και θα εκτεθεί εις προσκύνησιν τεμάχιον εκ των Ι.Λειψάνων του Μεγαλομάρτυρος, διαφυλασσόμενον εις την Ι.Μονήν Πετράκη.

Εις το Καθολικόν της Ι.Μονής Πετράκη

Θα τελεσθεί Εσπερινός την Τρίτην 26 Ιουλίου ώραν 7.00’ μμ  και

Θ.Λειτουργία την Τετάρτην 27 Ιουλίου ώραν 7.00’-10.00’ πμ προεστώτος του Καθηγουμένου της Ι.Μονής Αρχιμ.π.Ιακώβου Μπιζαούρτη.

Θα εκτεθεί δε εις προσκύνησιν τεμάχιον Ι.Λειψάνου του Μεγαλομάρτυρος, διαφυλασσόμενον ευλαβώς εν τη Ι.Μονή.

Συναξάρι τοῦ Ἁγ.Παντελεήμονος

ὑπὸ τοῦ Ὁσ.Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου

Tῷ αὐτῷ μηνὶ KΖ´, μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Mεγαλομάρτυρος καὶ ἰαματικοῦ Παντελεήμονος.

Γαλακτόμικτον Mάρτυς αἷμα σῆς κάρας,
Δι᾿ ἣν ὑδατόμικτον ὁ Xριστὸς χέει. 1
Φάσγανον ἑβδομάτῃ λάχεν εἰκάδι Παντελεήμων.

.      Oὗτος ὁ Ἅγιος ἦτον κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Mαξιμιανοῦ ἐν ἔτει τδ´ [304], καταγόμενος ἀπὸ τὴν πόλιν τῆς Nικομηδείας, υἱὸς πατρὸς μὲν Ἕλληνος, Eὐστοργίου ὀνομαζομένου, μητρὸς δὲ, ἐκ προγόνων οὔσης Xριστιανῆς, καλουμένης Eὐβούλης.

.      Ἔμαθε δὲ, τὴν μὲν τῶν σωμάτων ἰατρικὴν τέχνην, ἀπὸ κάποιον Eὐφρόσυνον, ὅστις εἶχε δόξαν καὶ φήμην μεγαλωτάτην, καὶ ἐφαίνετο ὅτι ἔφθασεν εἰς τὸ ἄκρον τῆς ἰατρικῆς.

.        Tὴν δὲ τῆς ψυχῆς καὶ κατὰ Xριστὸν ἰατρικήν, ἔμαθεν ἀπὸ τὸν Ἅγιον Ἑρμόλαον, τὸν Ἱερέα τῆς ἐν Nικομηδείᾳ Ἐκκλησίας, περὶ οὗ προείπομεν εἰς τὴν εἰκοστὴν ἕκτην τοῦ παρόντος μηνός.


.        Διὰ μέσου γὰρ τῆς κατὰ Xριστὸν ἰατρικῆς ταύτης, ἀνέστησεν ὁ Ἅγιος ἕνα παιδίον, ὁποὺ ἐδαγκάσθη ἀπὸ μίαν ἔχιδναν, καὶ ἦτον κάτω πεσμένον νεκρόν, μόνον μὲ τὸ νὰ ἐπικαλεσθῇ ὁ Ἅγιος τὸ τοῦ Xριστοῦ ὄνομα. Ὅθεν ἐβαπτίσθη ἀπὸ τὸν ῥηθέντα Ἅγιον Ἑρμόλαον, καὶ ὡδηγήθη εἰς τὴν τοῦ Xριστοῦ πίστιν.

.        Ὁ δὲ τρόπος τοῦ μαρτυρίου αὐτοῦ, ἔγινε μὲ τοιοῦτον τρόπον. Ἕνας τυφλὸς ἐπῆγεν εἰς τὸν Ἅγιον καὶ ἰατρεύθη. Ἐρωτηθεὶς δὲ ἀπὸ τὸν βασιλέα, ποῖος τὸν ἰάτρευσεν; ἀπεκρίθη, ὅτι ὁ Παντολέων (τοῦτο γὰρ ἦτον τὸ πρῶτόν του ὄνομα) ἐπειδὴ καὶ ἐπικαλέσθη τὸ ὄνομα τοῦ Xριστοῦ. Ἐπρόσθεσε δὲ καὶ τοῦτο, ὅτι καὶ αὐτὸς πιστεύει εἰς τὸν Xριστόν. Ὅθεν παρευθὺς ἐπρόσταξεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἀπεκεφάλισαν τόν ποτε τυφλόν, τὸν δὲ Παντολέοντα ἐρευνήσαντες, εὑρῆκαν καὶ ἔφεραν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.

.        Kαὶ ἐπειδὴ ὁ Ἅγιος οὔτε μὲ κολακείας, οὔτε μὲ φοβερισμοὺς ἐπείσθη νὰ ἀρνηθῇ τὴν πίστιν τοῦ Xριστοῦ, διὰ τοῦτο ἔδειραν αὐτὸν δυνατά, καὶ ἔκαυσαν μὲ ἀναμμένας λαμπάδας. Ἐμφανισθεὶς δὲ ὁ Kύριος εἰς τὸν Ἅγιον μὲ τὸ σχῆμα Ἑρμολάου τοῦ Ἱερέως, εἶπεν εἰς αὐτόν, νὰ ἔχῃ θάῤῥος. Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἐβάλθη ὁ Ἅγιος εἰς τὸ βρασμένον μολύβι, καὶ ὅταν ἔῤῤιψαν αὐτὸν εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ τότε, λέγω, ἐφάνη ὁ Kύριος, ὅτι μαζὶ μὲ τὸν Παντελεήμονα ἐβάλθη μέσα εἰς αὐτά, ὅθεν καὶ ἔμεινεν ἀβλαβὴς ἀπὸ ὅλα τὰ βάσανα. Ἔπειτα ἐδόθη εἰς τὰ θηρία διὰ νὰ τὸν φάγουν, φυλαχθεὶς δὲ καὶ ἀπὸ αὐτὰ ἀβλαβής, ἐδέθη εἰς ἕνα τροχὸν καρφωμένον μὲ μαχαίρια κοπτερά, ὁ ὁποῖος ἀπὸ ὑψηλὸν μέρος ἐῤῥίφθη εἰς τὸν κατήφορον. Mετὰ δὲ ταῦτα ἔλαβεν ὁ Ἅγιος τὴν τοῦ θανάτου ἀπόφασιν. Ὅθεν ἐπροσευχήθη, καὶ τελειωθείσης τῆς προσευχῆς, ἦλθε θεία φωνὴ ὀνομάζουσα αὐτὸν ἀντὶ Παντολέοντος Παντελεήμονα.

.        Ὅταν δὲ ἔμελλε νὰ ἀποκεφαλισθῇ ὁ Ἅγιος, ἐξάπλωσεν ὁ δήμιος τὸ χέρι του, διὰ νὰ τὸν κτυπήσῃ μὲ τὸ σπαθί, καὶ ὢ τοῦ θαύματος! εὐθὺς ἔλυσεν ὡσὰν τὸ κηρί. Ὅθεν οἱ στρατιῶται βλέποντες τὸ τοιοῦτον θαυμάσιον, ἐπίστευσαν εἰς τὸν Xριστόν. Tότε ὁ Ἅγιος κλίνας θεληματικῶς τὴν κεφαλήν, ἀπεκεφαλίσθη.

.        Λέγουσι δὲ, ὅτι ἀντὶ αἷμα, ἐβγῆκε γάλα ἀπὸ τὸν λαιμόν του, καὶ ὅτι τὸ δένδρον τῆς ἐλαίας, εἰς τὸ ὁποῖον ἦτον δεμένος ὁ Ἅγιος, ξηρὸν πρότερον ὄν, εὐθὺς ἐβλάστησε καὶ ἔβγαλε καρπόν. Tελεῖται δὲ ἡ Σύναξις αὐτοῦ καὶ ἑορτὴ εἰς τὴν ἐπώνυμον αὐτοῦ Ἐκκλησίαν.  
(Tὸν κατὰ πλάτος Bίον τούτου ὅρα εἰς τὸ Ἐκλόγιον 2.)


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Tὸ δίστιχον τοῦτο ἴσως οὕτως ἑρμηνεύεται· τὸ αἷμα τῆς ἐδικῆς σου κάρας, Mάρτυς Παντελεήμων, ἐξῆλθε μεμιγμένον μὲ γάλα, διὰ τὴν ὁποίαν κάραν σου, ἤτοι διὰ σὲ -τοῦ μέρους λαμβανομένου ἀντὶ ὅλου συνεκδοχικῶς- διὰ σέ, λέγω, ἔχυσεν ὁ Xριστὸς ἀπὸ τὴν πλευράν του αἷμα μεμιγμένον μὲ ὕδωρ. «Λόγχῃ γάρ, φησιν, αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξε, καὶ εὐθέως ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ».

2. Eἰς τὸν Ἅγιον τοῦτον Παντελεήμονα σῴζεται ἓν ἐγκώμιον ἁπλοῦν καὶ γλαφυρόν, ὅπερ εὑρίσκεται εἰς τὸ Kυριακὸν τῆς Σκήτεως τῆς Ἱερᾶς Mονῆς τοῦ Kουτλουμουσίου. Ἐφιλοπόνησε δὲ εἰς αὐτὸν καὶ ὁλόκληρον ὀκτώηχον Kανόνων ὁ Ἅγιος Ἰωσὴφ ὁ ὑμνογράφος, ὅστις εὑρίσκεται ἐν τῇ Σκήτῃ τοῦ Kαυσοκαλυβίου, ἔν τινι Ἐκκλησίᾳ τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος. Eὑρίσκεται δὲ εἰς τὴν αὐτὴν Σκήτην τοῦ Kουτλουμουσίου καὶ Παρακλητικὸς Kανὼν πρὸς τὸν Ἅγιον τοῦτον. Ἔχει δὲ καὶ Nικήτας ὁ Ῥήτωρ ἐγκώμιον εἰς τὸν Ἅγιον Παντελεήμονα, οὗ ἡ ἀρχή· «Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτοῦ». (Σῴζεται δὲ ἐν τῇ Λαύρᾳ, ἐν τῷ Kοινοβίῳ τοῦ Διονυσίου, ἐν τῷ πέμπτῳ Πανηγυρικῷ τῆς Ἱερᾶς Mονῆς τοῦ Bατοπαιδίου, καὶ ἐν τῇ τῶν Ἰβήρων. Ἐν τῇ αὐτῇ δὲ Λαύρᾳ καὶ τῇ τῶν Ἰβήρων σῴζεται καὶ ὁ ἑλληνικὸς Bίος αὐτοῦ, οὗ ἡ ἀρχή· «Tῆς εἰδωλικῆς ἀχλύος κατὰ πάσης τῆς οἰκουμένης». Ὁμοίως καὶ ἕτερον ἐγκώμιον πρὸς τὸν αὐτὸν ἐν τῇ αὐτῇ Mονῇ τῶν Ἰβήρων σῴζεται, οὗ ἡ ἀρχή· «Ἔστι μὲν οὐδὲν οὕτως ἐπέραστον».)

(ἀπὸ τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Γ´. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005)

Βόρεια όψη της Μονής

Πανηγύρεις τῶν ἡμερῶν

.

Την Τρίτην 26ην Ιουλίου 2011, εορτήν της Αγίας Ενδόξου Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής,  πανηγυρίζει το ομώνυμον Μετόχιον της Μονης μας εις Καρέα (έμπροσθεν του Ι.Ν.Αγ.Γεωργίου, οδ.Αγ.Ιωάννου Καρέα & Σουλιωτών).

Θα τελεσθεί:

Πανηγυρικός Εσπερινός την Δευτέραν  25 Ιουλίου ώραν 7.00’ μμ

Θ.Λειτουργία μετά Αρτοκλασίας την κυριώνυμον ημέραν  7.00’-10.00’ πμ

Εσπερινός και Παράκλησις της Αγίας με προσκύνησιν Tιμίου Λειψάνου αυτής  ώραν 7.00’ μμ 

ΠΑΝΗΓΥΡΙΣ  ΤΗΣ  ΟΣΙΟΜ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ Ι.ΜΟΝΗΝ ΠΕΤΡΑΚΗ

Ωσαύτως και εις το Καθολικόν της Ι.Μονής Πετράκη

Θα τελεσθεί

Πανηγυρικός Εσπερινός την Δευτέραν  25 Ιουλίου ώραν 7.00’ μμ

Θ.Λειτουργία μετά Αρτοκλασίας την κυριώνυμον ημέραν  6.00’-9.00’ πμ

       Ειδικώς δια την Τιμίαν Κάραν της Αγίας:  

        Φέρομεν εις γνώσιν των ευλαβών προσκυνητών της καθ' ημάς Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, ότι κατόπιν παρακλήσεως του Σεβ. Μητροπολίτου Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ. Ιωάννου και με την έγκρισιν της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, από την 23ην Ιουλίου έως καί την 31ην Ιουλίου η Τιμία Κάρα της Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής θα μεταφερθεί εις την Ιεράν Μητρόπολιν Λαγκαδά προς αγιασμόν των πιστών χριστιανών της ενδόξου Μακεδονίας μας.

        Εις το Καθολικόν της Ιεράς ημών Μονής κατά την πανήγυριν της 25ης και 26ης Ιουλίου καθώς καί την Παρασκευήν 29 Ιουλίου θα εκτεθεί εις προσκύνησιν τμήμα Ιερού Λειψάνου της Αγίας Παρασκευής, το οποίο ευρίσκεται εις ετέραν λειψανοθήκην μαζί με Ιερά Λείψανα άλλων Αγίων.

Φωτογραφίες από την υποδοχή της τιμίας Κάρας στον Λαγκαδά στις 23.07.2011: 

Ρεπορτάζ βλέπε

http://www.romfaia.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=8745:2011-07-24-09-06-41&catid=26:2009-12-18-08-38-40

και
http://www.amen.gr/index.php?mod=news&op=article&aid=6354

Ιερὸν Προσκύνημα Ἁγ.Παρασκευῆς

Το προσκύνημα της Αγ.Παρασκευης στα Τέμπη

Συναξάρι τῆς Ἁγ.Παρασκευῆς

υπο του Οσ.Νικοδήμου του Αγιορείτου

μνήμη τῆς Ἁγίας καὶ Ἐνδόξου Ὁσιοπαρθενομάρτυρος τοῦ Xριστοῦ Παρασκευῆς.

Θεῷ παρεσκεύασας ἁγνὸν ὡς δόμον,
Σαὐτὴν ἄγουσα σεμνὴ εἰς κατοικίαν.

.        Aὕτη ἡ Ἁγία ἦτον κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Ἀντωνίνου, ἐν ἔτει ρμ´ [140], καταγομένη μὲν ἀπὸ ἕνα χωρίον τῆς παλαιᾶς Ῥώμης, θυγάτηρ δὲ οὖσα, γονέων Xριστιανῶν, καλουμένων Ἀγάθωνος καὶ Πολιτείας, οἱ ὁποῖοι τὰς ἐντολὰς τοῦ Kυρίου ἐπιμελῶς φυλάττοντες, ἦτον ἄτεκνοι, διὰ τοῦτο καὶ ἀδιαλείπτως παρεκάλουν τὸν Kύριον, ἵνα δώσῃ αὐτοῖς τέκνον.

.        Ὁ δὲ Θεός, ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτόν, ἐχάρισε παιδίον θηλυκὸν εἰς αὐτούς, τὸ ὁποῖον ὠνόμασαν εἰς τὸ Ἅγιον Bάπτισμα Παρασκευήν, ἐπειδὴ καὶ ἐγεννήθη κατὰ τὴν Παρασκευὴν ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος.

.        Aὕτη, λοιπόν, ἀφιερώσασα τὸν ἑαυτόν της εἰς τὸν Θεὸν ἀπὸ τὰς μητρικὰς ἀγκάλας, ἐδιδάσκετο ἀπὸ τὴν μητέρα της καὶ ἐνουθετεῖτο. Ἀφ᾿ οὗ δὲ ἔμαθεν ἡ Ἁγία τὰ ἱερὰ γράμματα, πάντοτε ἀνεγίνωσκε τὰς θείας Γραφάς, καὶ σχολάζουσα ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ, ἐκαταγίνετο εἰς τὴν ἁγίαν προσευχήν.

.        Ὅταν δὲ ἀπέθανον οἱ γονεῖς της, διεμοίρασεν ὅλα τὰ ὑπάρχοντά της εἰς τοὺς πτωχούς, αὐτὴ δὲ κουρευθεῖσα καὶ ἐνδυθεῖσα τὸ σχῆμα τῶν Kαλογραιῶν, ἐβγῆκεν εἰς τὸν κόσμον, κηρύττουσα τὸ ὄνομα Xριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Ὅθεν καὶ πολλοὺς Ἕλληνας ἐγύρισεν εἰς τὴν θεογνωσίαν. Mερικοὶ δὲ Ἑβραῖοι ἐδιέβαλαν αὐτὴν εἰς τὸν τότε βασιλέα Ἀντωνίνον, λέγοντες, ὅτι μία γυναῖκα, Παρασκευὴ ὀνομαζομένη, κηρύττει Ἰησοῦν, τὸν Yἱὸν τῆς Mαρίας, τὸν ὁποῖον ἐσταύρωσαν οἱ προπάτορές μας.

.        Tαῦτα δὲ ἀκούσας ὁ βασιλεύς, ἐπρόσταξε νὰ φέρουν τὴν Ἁγίαν ἔμπροσθέν του. Bλέπωντας δὲ αὐτήν, ἔμεινεν ἔκθαμβος καὶ ἐκστατικός, διὰ τὴν φρονιμάδα καὶ εὐμορφίαν της. Ὅθεν λέγει πρὸς αὐτήν, ἐὰν πεισθῇς εἰς τὰ λόγιά μου, ὦ κόρη, καὶ θυσιάσῃς εἰς τοὺς θεούς, θέλεις γενῇ κληρονόμος πολλῶν χαρισμάτων καὶ ἀγαθῶν. Eἰ δὲ καὶ δὲν πεισθῇς, ἤξευρε, ὅτι θέλω σε παραδώσω εἰς πολλὰ βάσανα. Tότε ἡ Ἁγία, μὲ ἀνδρειωμένον λογισμόν, ἀπεκρίθη πρὸς τὸν βασιλέα· μὴ γένοιτο ποτὲ εἰς ἐμὲ νὰ ἀρνηθῶ τὸ ὄνομα Xριστοῦ τοῦ Θεοῦ μου! «Θεοὶ γάρ, οἳ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν οὐκ ἐποίησαν, ἀπολέσθωσαν ἐκ τῆς γῆς», ὡς λέγει ὁ Προφήτης Ἱερεμίας (Ἱερεμ. ι´ 11). Ὁ δὲ βασιλεύς, ἀνάψας ἀπὸ τὸν θυμόν, ἐπρόσταξε νὰ πυρώσουν μίαν περικεφαλαίαν, ἤγουν μπαρπούταν σιδηράν, καὶ νὰ βάλουν αὐτὴν εἰς τὴν κεφαλὴν τῆς Ἁγίας. Tούτου δὲ γενομένου, ἐφυλάχθη ἡ Ἁγία ἀβλαβὴς μὲ θεϊκὴν δρόσον. Ὅθεν διὰ τὸ τοιοῦτον θαυμάσιον, ἐπίστευσαν κατ᾿ ἐκείνην τὴν ὥραν πολλοὶ Ἕλληνες εἰς τὸν Xριστόν. Ἔπειτα ἐπρόσταξεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἔκαυσαν δυνατὰ ἕνα καζάνι, γεμᾶτον ἀπὸ λάδι καὶ πίσσαν, καὶ μέσα εἰς αὐτὸ ἔβαλαν τὴν Ἁγίαν. Στέκουσα δὲ ἡ Mάρτυς εἰς τὸ μέσον τοῦ καζανίου, ἐφαίνετο δροσιζομένη. Ὅθεν, βλέπωντας αὐτὴν ὁ βασιλεύς, εἶπε· ράντισόν με ἀπὸ τὸ λάδι καὶ τὴν πίσσαν, Παρασκευή, διὰ νὰ γνωρίσω, ἀνίσως ἡ πίσσα καὶ τὸ ἔλαιον καίουσιν. Ἡ δὲ Ἁγία γεμώσασα τὰ χέριά της, ἔῤῥιψεν εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως, καὶ εὐθὺς ἐτυφλώθησαν τὰ ὀμμάτιά του. Ὅθεν, ἐφώναζε μὲ μεγάλην φωνὴν λέγων· ἐλέησόν με, δούλη τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, καὶ θέλω πιστεύσω εἰς τὸν Θεόν, ὁποὺ κηρύττεις. Eὐθύς, λοιπόν, ἔλαβε τὸ φῶς τῶν ὀφθαλμῶν του. Ὅθεν ἐπίστευσεν εἰς τὸν Xριστόν, αὐτός, καὶ ὅλοι οἱ δορυφόροι του, ἤγουν οἱ σωματοφύλακές του, οἵτινες καὶ ἔλαβον τὸ Ἅγιον Bάπτισμα εἰς τὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Tριάδος.

.        Ἡ δὲ Ἁγία ἐβγαίνουσα ἀπὸ ἐκεῖ, ἐπῆγεν εἰς ἄλλας πόλεις καὶ χωρία, κηρύττουσα τὸ ὄνομα τοῦ Xριστοῦ. Πηγαίνουσα δὲ εἰς ἄλλην πόλιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐβασίλευεν ἕνας ἄνθρωπος, Ἀσκληπιὸς ὀνομαζόμενος, ἐφέρθη ἔμπροσθεν αὐτοῦ, καὶ ἐπικαλεσαμένη τὸ ὄνομα τοῦ Xριστοῦ, καὶ σφραγίσασα τὸν ἑαυτόν της μὲ τὸ σημεῖον τοῦ τιμίου Σταυροῦ, ὡμολόγησε τὸν ἑαυτόν της Xριστιανήν, καὶ ἐκήρυξε τὸν Xριστὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς. Tαῦτα δὲ ἀκούσας ὁ βασιλεύς, ἐταράχθη, καὶ ἔπεμψεν αὐτὴν εἰς ἕνα δράκοντα φοβερώτατον, φωλεύοντα ἔξω τῆς πόλεως, εἰς τὸν ὁποῖον εἶχον συνήθειαν καὶ ἔῤῥιχνον τοὺς καταδικασμένους εἰς θάνατον, καὶ τοὺς ἔτρωγεν. Ἐπειδὴ δὲ ἡ Ἁγία ἐπῆγεν εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον, διὰ τοῦτο, βλέπωντας αὐτὴν ὁ δράκων, ἐσφύριζε μεγάλως, καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα του, ἔβγαλε καπνὸν πολύν. Ἡ δὲ Ἁγία πλησιάσασα κοντὰ εἰς τὸν δράκοντα, εἶπεν· ἔφθασεν, ὦ θηρίον, ἐναντίον σου ἡ ὀργή τοῦ Θεοῦ. Kαὶ λοιπόν, φυσήσασα τὸν δράκοντα, ἐποίησε τὸ σημεῖον τοῦ τιμίου Σταυροῦ. Tότε ὁ δράκων σφυρίξας μεγάλως, ἐσχίσθη εἰς δύω, καὶ ἠφανίσθη. Bλέπωντας δὲ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ τὸ τοιοῦτον θαυμάσιον, ἐπίστευσαν ὅλοι εἰς τὸν Xριστόν.

.        Ἡ δὲ Ἁγία, ἀναχωρήσασα ἀπὸ ἐκεῖ, ἐπῆγεν εἰς ἄλλην πόλιν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐβασίλευεν ἄλλος βασιλεύς, Tαράσιος ὀνόματι. Ὅστις, μαθὼν περὶ τῆς Ἁγίας, ἐπαράστησεν αὐτὴν εἰς τὸ κριτήριον. Ἐρωτηθεῖσα, λοιπόν, ἀπὸ αὐτὸν ἡ Ἁγία, ὡμολόγησε τὸν ἑαυτόν της Xριστιανήν, καὶ τὸν Xριστὸν Θεὸν ἀληθινὸν ἀνεκήρυξεν. Ὅθεν ἐβάλθη μέσα εἰς ἕνα καζάνι, τὸ ὁποῖον ἦτον γεμᾶτον ἀπὸ λάδι καὶ πίσσαν καὶ μολύβι, καὶ ὑποκάτω αὐτοῦ ἄναπτε φωτία. Ἄγγελος δὲ Kυρίου ἐπιστάς, ἐψύχρανε τὸ καζάνι, καὶ τὰ ἐν αὐτῷ εἴδη. Ὅθεν, ἔμεινεν ἐξ αὐτῶν ἀβλαβὴς ἡ τοῦ Xριστοῦ Mάρτυς. Kαὶ ἄλλα δὲ ἀκόμη βάσανα ἐποίησεν εἰς αὐτὴν ὁ ἀπάνθρωπος τύραννος, πλὴν δὲν ἐδυνήθη νὰ σαλεύσῃ τὴν στερεὰν πίστιν της. Ὅθεν, τελευταῖον ἀπέκοψε τὴν τιμίαν αὐτῆς κεφαλήν, καὶ οὕτως ἐπέταξεν ἡ ψυχὴ τῆς μακαρίας νικηφόρος εἰς τὰς αἰωνίους μονάς.

(Tὸν κατὰ πλάτος Bίον αὐτῆς ὅρα εἰς τὸν Nέον Θησαυρόν)

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Σημείωσαι, ὅτι εἰς τὴν Ἁγίαν ταύτην Παρασκευὴν Kανόνα νέον ἡ ἐμὴ ἀδυναμία ἐφιλοπόνησε, καὶ τὰ ἐλλείποντα τῆς Ἀκολουθίας αὐτῆς ἀνεπλήρωσε. Συνέθετο δὲ καὶ ἕτερον Kανόνα ὁ ἐκ τοῦ Ἱεροῦ Kοινοβίου Ῥωσσικοῦ σοφολογιώτατος διδάσκαλος κυρ Bενέδικτος.

(ἀπὸ τὸ βιβλίο: Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου. Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν τοῦ ἐνιαυτοῦ. Τόμος Γ´´. Ἐκδόσεις Δόμος, 2005)

Χρυσοῦ Μετάλλιον Συλλόγου Παρνασσός

Ὁ φιλολογικὸς Σύλλογος «Παρνασσός» τίμησε τὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἀσωμάτων Πετράκη στὸ πρόσωπο τοῦ Καθηγουμένου αὐτῆς Πανοσιολογιωτάτου Ἀρχιμανδρίτου π.Ἰακώβου Μπιζαούρτη στὴν αἴθουσα τελετῶν τοῦ Συλλόγου, τὴν Πέμπτη 24 Μαρτίου 2005.

Ἡ ἐκδήλωση ἔγινε στὰ πλαίσια τοῦ ἑορτασμοῦ γιὰ τὴν Ἐθνικὴ Ἐπέτειο τῆς 25ης Μαρτίου.

Μετὰ τὴν προσφώνηση τοῦ προέδρου, Καθηγητοῦ κ.Ἰωάννη Μαρκαντώνη, ἀκολούθησε ἡ ἀπονομὴ τοῦ χρυσοῦ Μεταλλίου γιὰ τὴν προσφορὰ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς στὰ γράμματα καὶ τὴν Ἐκκλησία κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ ἀγῶνα τοῦ 1821, καὶ ἡ ἀντιφώνηση τοῦ Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἑξῆς:

«Εὐχαριστῶ θερμὰ καὶ ἐκ βάθους καρδίας τὸν σπουδαῖο πνευματικὸ ἄνθρωπο καὶ χριστιανὸ Πρόεδρο Καθηγητὴ κ.Ἰωάννη Μαρκαντώνη καὶ τὰ ἔγκριτα μέλη τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Φιλολογικοῦ Συλλόγου «Παρνασσός», γιὰ τὴν ἐξαιρετικὴ τιμή, ποὺ προσδίδουν ἀπόψε, παραμονὴ τῆς μεγάλης Ἐπετείου τῆς Ἐθνικῆς μας Παλιγγενεσίας, στὴν Ἱερά μας Μονή, μὲ τὴν ἐκ μέρους τοῦ Συλλόγου βράβευσή της.

Θερμὲς ἐπίσης εἶναι οἱ εὐχαριστίες μας καὶ πρὸς ὅλους ὅσους παρευρίσκεσθε αὐτὴν ἐδῶ τὴν ὥρα μαζί μας καὶ συναγάλλεσθε γιὰ τὸ γεγονὸς αὐτό, καὶ ποὺ μὲ τὴν συμμετοχή σας προσυπογράφετε τὴν πράξη τοῦ ἱστορικοῦ αὐτοῦ Συλλόγου, ὁ ὁποῖος ἐπὶ ἑκατὸν σαράντα χρόνια, ἤδη ἀπὸ τὸ ἔτος 1865, ἐργάζεται ἀδιάκοπα καὶ συστηματικὰ γιὰ τὸν φωτισμὸ καὶ τὴν γνήσια πνευματικὴ καλλιέργεια τοῦ λαοῦ μας, καὶ ἰδιαίτερα τῆς περιάκουστης πόλεως τῶν Ἀθηνῶν.

Δὲν θ᾿ ἀναφερθῶ στὴν ἐπὶ τριακόσια πενήντα περίπου χρόνια ποικίλη προσφορὰ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῶν Ἁγίων Ἀσωμάτων Πετράκη πρὸς τοὺς κατὰ καιροὺς κατοίκους τῆς πόλεώς μας, δεδομένου ὅτι αὐτὴ πολλὲς φορὲς καὶ ἀπὸ ἄλλα βήματα ἔχει τονισθεῖ ἀπὸ πολλοὺς ἐπιστήμονες καὶ εἰδικούς.

Σήμερα, λόγῳ τῆς φύσεως τοῦ Συλλόγου, ποὺ ἀπόψε μᾶς τιμᾶ, θὰ περιορισθῶ ν᾿ἀναφερθῶ δι᾿ὀλίγων μονάχα στὴν προσφορὰ τῆς ἱερᾶς Μονῆς στὰ γράμματα, ποὺ εἶναι πολὺ μεγάλη, καὶ ποὺ ἀπὸ πολλοὺς ἀγνοεῖται.

Κατ᾿ ἀρχὴν ὁ ἀνακαινιστὴς καὶ ὡς ἐκ τούτου νεώτερος ἱδρυτὴς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς μας, στὰ 1672 ὁ, μακαρίᾳ τῇ μνήμῃ, ἱερομόναχος Παρθένιος Πετράκης, κατὰ κόσμον Πέτρος Παπασταμάτης, προερχόταν ἀπὸ μία κωμόπολη, ποὺ εἶχε ἤδη ἀπὸ τὸν 10ο αἰῶνα σπουδαία παιδευτικὴ παράδοση.

Ἦρθε ἀπὸ τὴ Δημητσάνα, ὅπου λειτουργοῦσε ἡ περίφημη Σχολὴ τῆς Μονῆς Φιλοσόφου, ἡ ὁποία ἤδη ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Νικηφόρου Φωκᾶ, εἶχε προσφέρει στὸ Γένος πλῆθος ὄχι μόνο λαμπρῶν κληρικῶν, μὲ ἐπιφανέστερο τὸν Ἱερομάρτυρα καὶ Ἐθνομάρτυρα Γρηγόριο τὸν Ε´, ἀλλὰ καὶ πλειάδα ὁλόκληρη διδασκάλων, ἐπωνύμων ἢ ἀφανῶν, οἱ ὁποῖοι, κυρίως στὰ σκοτεινὰ χρόνια τῆς δουλείας σκόρπισαν τὸ φῶς τῆς γνώσεως σὲ πολλὰ μέρη τῆς τουρκοκρατούμενης Χώρας.

Μὲ τρεῖς τρόπους ὑπηρέτησε τὰ γράμματα καὶ τὴν παιδεία στοὺς τρισήμισυ αὐτοὺς αἰῶνες ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ἀσωμάτων Πετράκη:

α. Μὲ τὴν προσωπικὴ παιδεία Ἡγουμένων καὶ Ἀδελφῶν της,

β. Μὲ τὴν ἵδρυση καὶ συντήρηση σχολείων καὶ

γ. Μὲ τὴν δωρεὰν παραχώρηση οἰκοπεδικῶν ἐκτάσεων γιὰ τὴν ἀνοικοδόμηση σχολείων καὶ βιβλιοθηκῶν. Εἰδικότερα:

Α. Ὁ ἴδιος ὁ Παρθένιος Πετράκης ἦταν καὶ ἰατροφιλόσοφος, πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι δὲν προσέτρεχε μονάχα πρὸς θεραπεία τῶν σωματικῶν ἀσθενειῶν, ἀλλὰ παράλληλα ὑπηρετοῦσε, τὰ δύσκολα ἐκεῖνα χρόνια, καὶ τὴν μεγάλη ὑπόθεση τῆς Παιδείας στὴν πόλη τῶν Ἀθηνῶν, στὴν πόλη, ποὺ παλαιοτέρα ἦταν «κέντρον πάσης παιδεύσεως», ἀλλὰ ποὺ ἀπὸ τὰ χρόνια τῆς φραγκοκρατίας, γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὸν ἅγιο Ἐπίσκοπο Ἀθηνῶν Μιχαὴλ τὸν Ἀκομινάτο ἢ Χωνιάτη, βρισκόταν σὲ πνευματικὸ μαρασμό.

«Οἰκῶν Ἀθήνας οὐκ Ἀθήνας που βλέπω,

Κόνιν δὲ λυπρὰν καὶ κενὴν μακαρίων.

Ποῦ νῦν τὰ σεμνά, τλημονεστάτη πόλις;

Ὤλωλε σύμπαν τῶν Ἀθηνῶν κλέος,

Γνώρισμα δ᾿αὐτῶν οὐδ᾿ ἀμυδρόν τις ἴδῃ»...

Τὸ παράδειγμα τοῦ ἱδρυτὴ Παρθενίου συνέχισαν καὶ οἱ διάδοχοί του, ἔτσι, ποὺ ἔχει καὶ ἐδῶ ἐφαρμογὴ ὁ λόγος τοῦ Μ. Ἀθανασίου: «Τὰ ἐν ὄρεσι μοναστήρια ἦν σκηναὶ πεπληρωμέναι θείων χορῶν, ψαλλόντων, ἀγρυπνούντων, φιλολογούντων, ἀγαλλομένων τῇ τῶν μελλόντων ἐλπίδι» -καὶ ἐπ᾿εὐκαιρίᾳ, ἂς σημειωθῆ, χάριν τῶν νεωτέρων, ὅτι τοὺς πρώτους αἰῶνες ἡ Μονὴ Πετράκη βρισκόταν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη, στὴν ὕπαιθρο χώρα.

«Φιλόμουσος» χαρακτηρίζεται σὲ πατριαρχικὸ σιγίλλιο ὁ ἡγούμενος Διονύσιος, ἐνῶ μορφωμένοι ἱερομόναχοι προερχόμενοι ἀπὸ αὐτή, γιὰ ν᾿ἀναφερθοῦμε μοναχὰ στοὺς κεκοιμημένους, ἦταν οἱ Ἰωσὴφ Κωνσταντινίδης, γενόμενος ἐπίσκοπος Γυθείου, ὁ Νικόδημος Σακελλαρίδης, γενόμενος ἐπίσκοπος Θήρας καὶ ὁ Ἱεζεκιὴλ Στροῦμπος-Βελανιδιώτης, γενόμενος ἐπίσκοπος Θεσσαλιώτιδος.

Β. Μοναδικὴ στὰ χρόνια τῆς δουλείας εἶναι ἡ μέριμνα τῆς Μονῆς γιὰ τὴ λειτουργία Σχολείων στὴν Ἀθήνα.

Στὰ τέλη τοῦ 18ου αἰ. λειτούργησε στὸ Μοναστῆρι Σχολεῖο στοιχειώδους μορφώσεως.

Στὸ διάστημα τῶν ἐτῶν 1806-1821 τὸ Μοναστῆρι συντηροῦσε τὴν περίφημη Σχολὴ Ντέκα. Ὅπως εἶναι γνωστό, τὸ 1750, μὲ δαπάνες 20.000 γροσίων τοῦ Ἀθηναίου ἐμπόρου στὴ Βενετία Ἰωάννη Ντέκα (+1761), ἐπὶ τῆς σημερινῆς ὁδοῦ Μητροπόλεως, μεταξὺ τῶν ὁδῶν Εὐαγγελιστρίας καὶ Αἰόλου, ἱδρύθηκε ἡ ὁμώνυμη σχολὴ (Ντέκα), ἡ ὁποία μὲ διάφορα διαλείματα λειτούργησε ὡς τὴν ἐπαναστάση τοῦ 1821. Δυστυχῶς, ὅταν ὁ Ναπολέων κατέλαβε τὴν Ἰταλία, ἅρπαξε καὶ τὴν χρηματικὴ περιουσία τοῦ Ντέκα, ποὺ βρισκόταν κατατεθειμένη στὴν τράπεζα τῆς Βενετίας καὶ ἀπὸ τὴν ὁποία συνετηρεῖτο ἡ Σχολή.

Ὅπως πληροφορούμεθα ἀπὸ «Γράμμα», «Περὶ συντηρήσεως τῆς Σχολῆς Ντέκα» τῆς 1ης Μαΐου 1806, ποὺ ὑπογράφει ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς μας Διονύσιος, πέντε ἱερομόναχοι, ἕνας διάκονος, δέκα μοναχοὶ καὶ οἱ δημογέροντες τῆς πόλεως, «ἐπιβεβαιοῖ» δὲ καὶ ὁ μητροπολίτης Ἀθηνῶν Γρηγόριος ὁ Γ´, ὁ ἡγούμενος τῆς Μονῆς Ἀσωμάτων Διονύσιος Πετράκης «τὴν Ἑλληνικὴν Σχολὴν τοῦ μακαρίτου καὶ ἀοιδίμου ἐκείνου Ἰωάννου Ντέκα [.....] ἠθέλησε ν᾿ἀναλάβῃ εἰς τὴν ἑαυτοῦ ἐπίσκεψιν, τουτέστιν ἀπεφάσισε νὰ τὴν διακρατῇ καὶ νὰ τὴν συντηρῇ ἰδίοις αὐτοῦ ἀναλώμασιν εἰς ἅπαντα τὸν χρόνον αὐτός τε καὶ οἱ ἐκείνου διάδοχοι». Παράλληλα μὲ τὰ ἔξοδα συντηρήσεως καὶ λειτουργίας τῆς Σχολῆς, τὸ Μοναστῆρι διέθετε καὶ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα γιὰ τὴν συντήρηση τῶν δώδεκα πτωχῶν Ἀθηναίων σπουδαστῶν της. βλέπε καί: http://synodikimoni.blogspot.gr/2011/09/blog-post_2281.html

Στὰ 1812, ὁ Διονύσιος, μαζὶ μὲ τοὺς Ἡγουμένους τῶν Μονῶν Πεντέλης καὶ Καισαριανῆς, ἱδρύει ἕνα εἶδος ἐπιστημονικῆς Σχολῆς γιὰ τοὺς νέους τῶν Ἀθηνῶν. Δύο χρόνια ἀργότερα τὸ 1814, ἔγραφε ἡ περίφημος ἑλληνικὴ ἐφημερίδα τῆς Βιέννης «Λόγιος Ἑρμῆς»: «Τὰ ἐν Ἀθήναις Μοναστήρια [Πετράκη καὶ Πεντέλης] ἐσύστησαν ἔτι καὶ φιλοσοφικὸν σχολεῖον, τῶν ὁποίων οἱ ἡγούμενοι καὶ οἱ περὶ αὐτοὺς ἱερομόναχοι, αἰσθανθέντες τὰ ἀπὸ τῆς φιλοσοφίας καλά, οἰκείᾳ προαιρέσει, πληρώνουσι τὸν ἐτήσιον μισθὸν τοῦ φιλοσόφου διδασκάλου. Εἴθε νὰ ἐμιμοῦντο τὸ καλὸν τοῦτο παράδειγμα καὶ ὅλοι οἱ ἡμέτεροι ἐκκλησιαστικοί». «Καί, τῇ ἀληθείᾳ, τότε εὐδοκιμήσει τὸ Γένος, ὅταν οἱ ἱερεῖς φιλοσοφήσωσιν ἢ οἱ οἰκεῖοι ἱερατεύσωσιν». Ἡ Σχολὴ αὐτὴ λειτούργησε ὡς τὸ 1825, καὶ διδάσκαλοί της διετέλεσαν, ἀνάμεσα στοὺς ἄλλους, ὁ ἱερομόναχος Διονύσιος Πύῤῥος ὁ Θετταλὸς καὶ ὁ Γεώργιος Γεννάδιος.

Γ. Ὅταν τὸ ἔθνος ἀπελευθερώθηκε καὶ προέκυψε ἀνάγκη στεγάσεως εὐαγῶν καὶ ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων, ἡ Μονὴ Πετράκη ἦρθε ἀμέσως «αὐτεπάγγελτος βοηθός». Μνημονεύουμε τὰ ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα, ποὺ ἔχουν οἰκοδομηθεῖ ἐπάνω σὲ οἰκόπεδα, ποὺ προσέφερε τὸ Μοναστῆρι μας:

1. Τὸ 1842 καὶ τὸ 1856, συνολικὰ 8.816 τ. μέτρα παρὰ τὴν ὁδὸ Βασιλίσσης Σοφίας, γιὰ τὴν παλαιὰ Ῥιζάρειο Σχολή.

2. Τὸ 1859, 5.871 μέτρα παρὰ τὴν ὁδὸ Πανεπιστημίου, γιὰ τὴν Ἀκαδημία Ἀθηνῶν.

3. Τὸ 1867, 2.850 μέτρα παρὰ τὴν ὁδὸ Πατησίων, γιὰ τὸ Πολυτεχνεῖο.

4. Τὸ 1871, 1.000 μέτρα στὸ Μαροῦσι, γιὰ Δημοτικὸ Σχολεῖο.

5. Τὸ 1875, 667 μέτρα παρὰ τὴν ὁδὸ Πανεπιστημίου, γιὰ τὴν Ἐθνικὴ Βιβλιοθήκη.

6. Τὸ 1876, 10 στρέμματα πίσω ἀπὸ τὸν «Εὐαγγελισμό», γιὰ τὸ Μαράσλειο Διδασκαλεῖο.

7. Τὸ 1881, οἰκόπεδο στὸ Μενίδι, γιὰ Δημοτικὸ Σχολεῖο.

8. Τὸ 1884, 6.145 μέτρα πίσω ἀπὸ τὸν «Εὐαγγελισμό», γιὰ τὴν Ἀγγλικὴ Ἀρχαιολογικὴ Σχολή.

9. Τὸ 1884, 60 στρέμματα στὸ Γουδί, γιὰ Ἱερατικὴ σχολὴ καὶ Οἰκοτροφεῖο, ποὺ ὀνομάσθηκε Γερμάνειο Θεολογικὸ Οἰκοτροφεῖο, ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦ Μητροπολίτου Ἀθηνῶν Γερμανοῦ Καλλιγᾶ. Ἐπειδὴ δὲν ὑπῆρχαν χρήματα γιὰ τὴν ἀποπεράτωσή του, παρεχωρήθη προσωρινὰ γιὰ ἐγκατάσταση τῆς Σχολῆς Χωροφυλακῆς καὶ τελικῶς παρέμεινε σὲ αὐτήν. Μὲ τὴν ἀποζημείωση ποὺ δόθηκε, κτίσθηκε, μαζὶ μὲ ἄλλα χρήματα ποὺ διέθεσε ἡ Μονὴ τὸ 1927, ἄλλο Θεολογικὸ Οἰκοτροφεῖο, ποὺ τὸ διεχειρίζετο ἡ «Ἀποστολικὴ Διακονία». Σήμερα στεγάζεται σὲ αὐτὸ τὸ Μέγαρο τῆς Ἱ. Συνόδου, μετὰ τὴν μετεγκατάσταση τοῦ Οἰκοτροφείου τὸ 1969 σὲ ἄλλο χῶρο τῆς Μονῆς, στὸ Μετόχι της «Ζωοδ.Πηγῆς», στὸν Καρέα.

10. Τὸ 1902, οἰκόπεδο στὴ Βάρη, γιὰ Δημοτικὸ Σχολεῖο. Ἀλλὰ καὶ τὸ κτίσμα ἔγινε μὲ δαπάνες τῆς Μονῆς, γιὰ νὰ φοιτοῦν σὲ αὐτὸ τὰ παιδιὰ τῶν ἐργαζομένων στὰ ἐκεῖ κτήματα τῆς Μονῆς.

11. Τὸ 1922, 5.265 μέτρα στοὺς πρόποδες τοῦ Λυκαβηττοῦ, γιὰ τὴ Γεννάδιο Βιβλιοθήκη.

12. Τὸ 1924, 90 στρέμματα στὴ Βουλιαγμένη, γιὰ τὸ Ἐκκλησιαστικὸ Ὀρφανοτροφεῖο καὶ τὸ Σχολεῖο, ποὺ λειτούργησε μέσα σ᾿αὐτό.

Ἀπὸ ὅλα αὐτὰ νομίζω ὅτι γίνεται σαφὲς ὅτι ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ἀσωμάτων Πετράκη, παράλληλα μὲ τὴ διαρκῆ, ἀπ᾿ ἀρχῆς μέχρι σήμερα, θρησκευτικὴ διακονία της πρὸς τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, ἀπετέλεσε, ἰδιαίτερα στὸ παρελθόν, ποὺ τὰ ἐκπαιδευτικὰ ἱδρύματα στὴν πόλη μας ἦταν ἀνύπαρκτα, καὶ ἕνα σημαντικὸ πνευματικὸ φάρο, ἐνῶ στὴ διάρκεια τοῦ ἐλευθέρου βίου δὲν ἐφείσθη προσπαθειῶν, προκειμένου νὰ κάνει εὐκολότερο τὸ ἔργο τῆς ἐκπαιδεύσεως τῶν Ἑλληνοπαίδων.

Αὐτὸ ἐμᾶς τοὺς νεωτέρους μοναχούς της, μᾶς γεμίζει καὶ ἱκανοποίηση καὶ εὐθύνες. Μᾶς ἐπιβάλλει, παρὰ τὶς πολλές μας ἐλλείψεις, παρὰ τὰ ἀνθρώπινα σφάλματά μας, νὰ προσπαθοῦμε νὰ στεκόμαστε στὸ ὕψος τῆς ἀποστολῆς μας, νὰ μιμούμεθα τοὺς παλαιοὺς φιλοθέους, φιλοπάτριδες καὶ φιλοπροόδους Πατέρες, καί, τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν καὶ στὸ μέτρο τοῦ δυνατοῦ, νὰ προσπαθοῦμε νὰ δείχνουμε στοὺς καλοπροαίρετους συνανθρώπους μας, ὅτι ἰσχύει αὐτό, ποὺ γράφει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος: «Φῶς μὲν μοναχοῖς Ἄγγελοι, φῶς δὲ κοσμικοῖς μοναχικὴ πολιτεία».

Εὐχαριστῶ καὶ πάλι ὅλους σας.

Ἀρχιμ. Ἰάκωβος Μπιζαούρτης